Casusy

Casus 1

W marcu 2003 r. telewizja iracka pokazała żołnierzy sił lądowych armii USA, którzy znaleźli się w niewoli irackiej. Niektórzy z nich wypowiadali się krytycznie o podjęciu działań zbrojnych  przeciwko Irakowi. Rząd USA i sprzyjające mu światowe media zaprotestowały przeciwko publicznemu  pokazywaniu jeńców wojennych. Jednocześnie telewizja amerykańska pokazuje klęczących i wznoszących błagalnie ręce albo leżących na ziemi  jeńców irackich. Jeńcy iraccy wykonują także   gesty i czynności, poniżające ich symbole państwowe, m. in. przywódcę Iraku Sadama Husajna . Władze amerykańskie twierdzą, że jeńcy iraccy, występują dobrowolnie i nie jest to rezultat nacisków i perswazji. W ten sposób jeńcy iraccy, według władz amerykańskich,  wyrażają swoje zadowolenie z  obalenia reżimu Husajna. Jednak  pokazanie jeńców irackich w takiej sytuacji naraziło ich bliskich na szkody i dolegliwości. Rodzina rozpoznanego jeńca została uwięziona i oczekuje na proces. Mieszkanie zostało  podpalone przez sąsiadów, którzy w te sposób wyrazili swój stosunek do zdrajcy.

Zobowiązania  w dziedzinie międzynarodowego prawa humanitarnego konfliktów zbrojnych: państwa ratyfikowały konwencje haskie z 1907 r. i konwencje genewskie z 1949 r. Natomiast nie ratyfikowały protokołów dodatkowych do konwencji z 1977 r.

Będąc ekspertem MKCK, wszechstronnie  oceń i zakwalifikuj prawnie zaistniałe zdarzenia.

 

Casus 2

Państwo Industria,  chcąc zapobiec  - jak twierdzi - powtarzającym  się aktom terroru, w trosce o bezpieczeństwo własnego kraju dokonało agresji zbrojnej na terytorium Julandii. W ciągu 48 godzin Industria opanowała przygraniczny okręg  Turkus, w którym broniły się nieliczne źle wyszkolone oddziały Straży Granicznej. Dowódca wojsk Industrii na mocy dekretu zgodnie z art. 42 RH z 1907 r. w prowincji  Turkus ustanowił okupację wojenną.  Wprowadzono także stan wyjątkowy, godzinę policyjną, dokonano internowania osób, które wykonywały funkcje publiczne. Zakazano istnienia partii politycznych i związków zawodowych. Wprowadzono nowy podział administracyjny, który preferował mniejszość narodową wspierającą Industrię. Mieszkańcom prowincji zakazano wykonywania obrzędów religijnych w godzinach porannych, aby nie zakłócać spokoju władzy okupacyjnej.  Industria zwolniła jeńców wojennych Julandii pochodzących z okręgu Turkus i nakazała   im  w ciągu 72 godz., aby wraz z rodzinami opuścili ten okręg. Jeśli  nie wykonają zarządzenia władzy okupacyjnej zostaną ponownie internowani.

Ponadto władze Industrii rozpoczęły działania, które mają doprowadzić do budowy nowych osiedli na okupowanych ziemiach Julandii dla mieszkańców przybyłych z terytorium Industrii. W tym celu pod pretekstem budowy umocnień obronnych zmuszają miejscową ludność do opuszczenia swoich domów.

Policji miejscowej zalecono  wykonywanie funkcji porządkowych, m. in. zabezpieczenie konwoju wojsk okupacyjnych. Komendant Policji uważał, że  jest to niezgodne z konwencjami genewskimi, więc został odwołany przez władzę okupacyjną i internowany.

Państwa ratyfikowały konwencje haskie z 1907 r. i konwencje genewskie z 1949 r. Julandia ratyfikowała protokoły dodatkowe do konwencji genewskich. Industria  nie ratyfikowała protokołów dodatkowych z 1977 r.

Będąc ekspertem MKCK, wszechstronnie  oceń i zakwalifikuj prawnie zaistniałe zdarzenia.

 

Casus 3

Na terytorium okupowanym przez Gardenię dochodzi do ostrych starć między policją a mieszkańcami Belandii. Policja użyła gazów łzawiących i środków dymnych. Zamieszki zostały stłumione. Jeden z mieszkańców w czasie zamieszek pobił policjanta, został aresztowany i skazany na karę śmierci. Organizacja humanitarna działająca na terytorium okupowanym złożyła protest do MKCK o łamanie norm prawa humanitarnego. Na terytorium okupowanym przez Gardenię  występują nieliczne, sporadyczne, pojedyncze akty przemocy dokonywane przez pojedynczych obywateli, którzy podają się za członków zbrojnego ruchu oporu. Kilku uczestników zostało ujętych. Zostali oskarżeni o działalność dywersyjną i sabotażową i skazani na karę śmierci. Według władz okupacyjnych taka walka zbrojna jest sprzeczna z konwencjami haskimi i genewskimi. Jest to typowy terroryzm.

Władze Belandii przed rozpoczęciem działań wojennych dokonały zmian w kodeksie karnym,  eliminując z katalogu kar karę śmierci. Gardenia i Belandia ratyfikowały konwencję z 13 stycznia 1993 r. o zakazie prowadzenia badań, produkcji, składowania i użycia broni chemicznej oraz o zniszczeniu jej zapasów.  Państwa ratyfikowały konwencje haskie z 1907 r. i konwencje genewskie z 1949 r. oraz protokoły dodatkowe z 1977 r.

Przedstaw się w roli eksperta międzynarodowego prawa humanitarnego konfliktów zbrojnych, oceń i zakwalifikuj zaistniałe zdarzenia.

 

Casus 4

Na terenie państwa Butlandia wybuchł konflikt. Powstańcy dążą do oderwania części terytorium i ustanowienia na nim własnego państwa. Władze Butlandii internowały kilkudziesięciu przedstawicieli narodowości Lendii, którzy wywołali powstanie. Warunki socjalno-bytowe w obozie są katastrofalne. Powstańcy zorganizowali kilka oddziałów wojskowych, każdy w liczbie około 300 osób. Obecnie nie prowadzą jednak działań zbrojnych, ponieważ czekają na interwencję zbrojną. Siły interwencyjne znajdują się przy granicy.

Jednak  ludność cywilna chwyciła za broń i rozpoczęła walkę w sposób niezorganizowany , spontaniczny. Władze Butlandi potraktowały takie wystąpienie jako akty terroru  kryminalnego i wskazują, że nie wchodzi w grę nie tylko konflikt międzynarodowy, ale nawet konflikt niemiędzynarodwy, a prawo wojny i misja MKCK nie ma tu nic do rzeczy. Dlatego władze Butlandii nie zgodziły się na taką misję. Według władz Butlandii w żadnym wypadku nie ma tutaj zastosowania protokół dodatkowy II.

Zobowiązania  w dziedzinie międzynarodowego prawa humanitarnego konfliktów zbrojnych: Butlandia ratyfikowała konwencje haskie z 1907 r. i konwencje genewskie z 1949 r. oraz  protokoły dodatkowe do konwencji z 1977 r.

Przedstaw się w roli eksperta międzynarodowego prawa humanitarnego konfliktów zbrojnych, oceń i zakwalifikuj zaistniałe zdarzenia.

 

Casus 5

Państwo Cypria dokonało agresji  na terytorium Nurlandii. Swoje postępowanie uzasadnia potrzebą wyegzekwowania rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1331 z dnia 11 sierpnia 2001 r. , która zobowiązywała Nurlandię do zniszczenia zapasów broni chemicznej i biologicznej pod kontrolą międzynarodowych inspektorów. W czasie działań zbrojnych dochodzi do zatrzymania żołnierzy i osób cywilnych Nurlandii. Władze Cyprii po tzw. selekcji  przyznają zatrzymanym osobom cywilnym status jeńców wojennych.  Władze wojskowe ograniczają ilość posiłków dla jeńców wojennych, co  jest  zgodne z ich regulaminem wewnętrznym, który przewiduje , że posiłki dla jeńców przede wszystkim przyrządza się z produktów pochodzących ze zdobyczy wojennej.

Kilka osób zostaje oskarżonych o zbrodnie wojenne  ( rozstrzelanie jeńców wojennych) i zostają skazani przez sąd wojskowy Cypri  na karę dożywotniego więzienia. Natomiast domniemany dowódca tej grup na karę śmierci. Proces odbywał się w języku Cyprii. Akt oskarżenia opierał się na poszlakach i dowodach zgromadzonych przez władze wojskowe Cyprii. Dowody te  to najczęściej relacje świadków,  które nie zostały potwierdzone  odnalezieniem zwłok rzekomo pomordowanych jeńców wojennych Cyprii

Do przedstawicieli MKCK docierają informacje, że władze wojskowe pod pretekstem poszukiwania śladów broni  chemicznej i biologicznej aresztują naukowców  Nurlandii. Dokonują zatrzymania bez  przedstawienia powodów takiego postępowania. Następnie dokonują internowania osób, które nie zobowiązały się do współpracy z władzami wojskowymi Cyprii w zakresie rozbrojenia Nurlandii.

Według władz Czerwonego Półksiężyca Nurlandii były przypadki upokarzającego i poniżającego traktowania kobiet. Czerwony Półksiężyc Nurlandii powołuje się nie tylko na normy konwencji genewskich ale i na przepisy Koranu. Są powody by przepuszczać, że  kobietom z Nurlandii proponuje się wyjazdy do krajów Europy Zachodniej w niewyjaśnionych celach.

Zobowiązania  w dziedzinie międzynarodowego prawa humanitarnego konfliktów zbrojnych: państwa ratyfikowały konwencje haskie z 1907 r. i konwencje genewskie z 1949 r. Natomiast nie ratyfikowały protokołów dodatkowych do konwencji z 1977 r.

Będąc ekspertem Międzynarodowej Komisji do Ustalania Faktów wszechstronnie  oceń i zakwalifikuj prawnie zaistniałe zdarzenia.

Naszą witrynę przegląda teraz 71 gości 

Informujemy, iż w celu optymalizacji treści dostępnych w naszych serwisach, dostosowania ich do indywidualnych potrzeb każdego użytkownika, jak również dla celów reklamowych i statystycznych korzystamy z informacji zapisanych za pomocą plików cookies na urządzeniach końcowych użytkowników. Pliki cookies użytkownik może kontrolować za pomocą ustawień swojej przeglądarki internetowej.Dalsze korzystanie z naszych serwisów internetowych, bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej oznacza, iż użytkownik akceptuje politykę stosowania plików cookies, opisaną w Polityce prywatności.polityka prywatnościo.

Akceptujesz pliki cookie?

EU Cookie Directive Module Information